کد خبر : 1801
تاریخ انتشار : شنبه ۲۵ خرداد ۱۳۹۸ - ۸:۵۶

«نسیم جم» برگزار کرد؛ میزگرد بررسی انتخاب بخشداران حوزه جنوب استان بوشهر/ استاندار مشروح این گزارش را بخواند …

«نسیم جم» برگزار کرد؛ میزگرد بررسی انتخاب بخشداران حوزه جنوب استان بوشهر/ استاندار مشروح این گزارش را بخواند …

ملاک انتخاب بخشداران کدام است؟ نگاه حمایتی به بانوان شایسته سالاری سهم بخشی فعالین رسانه ای و اجتماعی حوزه جنوب استان بوشهر به سوالات «نسیم جم» پاسخ می دهند. … این انتخاب ها را از لحاظ جنسیتی عادلانه نمی‌بینم، از لحاظ ماهیتی این را به مصلحت نمی‌دانم، از لحاظ سیاسی هم این را انتصاب خردمندانه‌ای

ملاک انتخاب بخشداران کدام است؟

نگاه حمایتی به بانوان

شایسته سالاری

سهم بخشی

فعالین رسانه ای و اجتماعی حوزه جنوب استان بوشهر به سوالات «نسیم جم» پاسخ می دهند.

… این انتخاب ها را از لحاظ جنسیتی عادلانه نمی‌بینم، از لحاظ ماهیتی این را به مصلحت نمی‌دانم، از لحاظ سیاسی هم این را انتصاب خردمندانه‌ای نمی‌بینم و شناخت ناکافی استاندار و فرماندار… / هر کجا به بانوان اعتماد شده، نتیجه بخش بوده است./ کسی که هنوز فرق اطلاعات نیروی انتظامی، حفاظت اطلاعات و اطلاعات سپاه را نمی‌فهمد، مگر می‌شود رئیس شورای تامین باشد، مگر می‌شود مسئول تامین امنیت یک بخش باشد؟ امنیت جامعه باشد؟ قطعا به نظر من چنین چیزی شدنی نیست!

به گزارش نسیم جم، هر چند که استاندار بوشهر از حیث اینکه تا کنون بخشداران جنوب استان را معرفی نکرده در تیررس انتقادهای زیادی است. اما اصرار وی در بکارگیری بانوان در این سمت برگی برنده از آن خود خواهد کرد.

از عمارت سنگی خبر می‌رسد گزینه های احتمالی بخشداری های دیر، ریز و سیراف در حال نهایی شدن است و بخشداران مرکزی کنگان و جم نیز به زودی معرفی خواهند شد.

بر اساس این گزارش، به غیر از بخشداری ریز که سکان هدایتش با حضور پر حاشیه ناصر ابراهیمی باز هم به آقایان خواهد رسید و وی با حمایت استاندار همچنان بخشدار ریز باقی خواهد ماند هر چند که از علی اخلاقی بخشدار کنونی بردخون به عنوان جایگزین وی یاد شده است، بخشداران دیر، کنگان، جم و سیراف از بین بانوان خواهند بود.

به نظر می‌رسد مهین اندخش عضو شورای شهر بردستان به عنوان بخشدار مرکزی دیر، رضیه نلصری پوران به عنوان بخشدار آبدان، الهه حسینی کنگانی که کارمند اداره استاندارد کنگان است به عنوان بخشدار مرکزی کنگان و صغری محمدی نیز به عنوان بخشدار مرکزی جم معرفی خواهند شد و از سمیه آزاد به عنوان گزینه بخشداری سیراف یاد شده است.

نسیم جم: مدیریت سیاست داخلی به مثابه محور اصلی فعالیت وزارت کشور، حائز اهمیت بالایی بوده و این مهم نشان از حساسیت و اثرگذاری وزارت کشور در امور دارد. با گذر از وزارت کشور، استانداری و فرمانداری به نهادی به نام بخشداری بر می خوریم که در خط مقدم اجرای سیاست های کلان در سطح محلی نقش آفرینی می‌کنند. مستند به ماده ۲۰ قانون تقسیمات کشوری و وظایف فرمانداران و بخشداران، وظایف بخشداران را اقتباسی از وظایف استاندار و فرماندار منتهی در مقیاسی کوچکتر می توان تلقی کرد. سطوح مدیران به استثنای سمت های مدیریت سیاسی به چهار گروه مدیران ارشد، مدیران میانی، مدیران پایه و مدیران عملیاتی تقسیم می‌شود که سمت‌های بخشداری در سطح مدیران پایه قرار دارد. مدیران پایین به آن دسته از مدیرانی اطلاق می شود که وظیفه اجرای سیاست‌ها و خط مشی ها و برنامه های سازمانی را در واحدهای ستادی بر عهده دارند. با توجه به نقش قابل تامل بخشداران که راهبری و هدایت و هماهنگی این نهاد حاکمیتی است؛ خلاء مدیریتی آن تاکنون بنا به هر دلیل معرفی نشدن بخشداران در حوزه جنوب استان بوشهر احساس شده است.  بنا به نقش کلیدی بخشداران در حوزه‌های سیاسی، امنیتی و اجتماعی و هماهنگی امور عمرانی و اقتصادی بر آن شدیم تا در آستانه تحرکات انتخابی بخشداران این حوزه با صاحبان اندیشه گرد هم آییم و در این خصوص به گفت و گو بنشینیم. در این گفت و گو آقایان بهمنیار واحدی پور (کارشناس ارشد امور ایمنی و فعال سیاسی)، جمشید عسکری ( دکترای جامعه شناسی و فعال اجتماعی)، محمد احمد پور (کارشناس عمران و فعال رسانه ای)، طالب موذنی (دکترای مخابرات و فعال اجتماعی)، کرامت اله صبوری ( کارشناسی ارشد علوم اجتماعی و فعال سیاسی)، یوسف ناصری ( کارشناس عمران و فعال رسانه ای، عباس کمالی ( کارشناس علوم ارتباطات و فعال رسانه ای) و علیرضا اعتماد (کارشناس حسابداری و فعال سیاسی) و خواهران زینب تجمع، مهدی شیرین پور و ندا شهر آشوب سه فعال رسانه ای ما را همراهی خواهند کرد.

با این مقدمه به عنوان اولین سال قابل طرح اینکه اساساً یک بخشدار چه خصوصیاتی برای سکانداری این نهاد حاکمیتی باید داشته باشد وارد بحث با مدعوین شده، در ادامه نیز با توجه به فضای حاکم و متأثر از انتخاب بخشداران جنوب استان از بین بانوان و نظر به اینکه بخشداران به عنوان مدیران پایه در دولت محسوب می‌شوند دیدگاه مدعوین را جویا، گفت و گو را طرح سوال نظر به اینکه گزینه قطعی شده برای سکانداری بخشداری های دیر، کنگان سیراف و جم از جامعه بانوان هستند آیا فکر می‌کنند انتخاب استاندار بر اساس شایسته سالاری بوده یا اینکه صرفاً سهم بخشی برای افراد و یا احیاناً نگاه حمایتی استاندار به جامعه بانوان است. در پایان نیز با توجه به اهمیت موضوع و انتخابات پیش روی این بخشداران از مدعوین این سوال را خواهیم پرسید که آیا با توجه به شرایط موجود و سابقه دخالت های گاه و بیگاه بالا دستی در امورات بخشداری ها با این انتخاب موجود آیا فکر سیطره بر امور بخشداری ها بیشتر باشد؟

 از شما دعوت می کنیم که مشروح گفت و گوی این میزگرد را بخوانید …

بهمنیار واحدی پور:

قانون همه این‌ها را مشخص کرده؛ قانون مدیریت خدمات کشوری، فکر کنم در ماده ۵۴ یا ۵۷ آن باشد، کلا وظایف بخشداران، شرایط انتخاب بخشداران آمده مثلا باید حداقل مدرکشان کارشناسی داشته باشند، پنج سال سابقه داشته باشند. در وزارت کشور، بعد آموزش‌های حین خدمت را انجام داده باشند و ببینند. این چیزهایی است که خود قانون مشخص کرده، ولی لزوما با توجه به این‌که بخشداری‌ها متولی کارهای سیاسی، اجتماعی و اقتصادی و نماینده عالی دولت در یک بخشی هستند، یقینا باید یک آدمی سکان این قضیه را برعهده بگیرد که بتواند یک کارهای مضاعفی انجام دهد که من اعتقاد دارم در بین کسانی که می‌خواهند انتخاب کنند؛ حالا آن ماده ۵۴ و ۵۷ که خدمت شما عرض کردم، یک طرف قضیه است. کسانی می‌توانند در این قضیه باشند که از بین کارکنان فرمانداری یا بخشداری باشد و آشنا به این قضیه باشد. از خودم مثال می‌زنم. من یک نفتی هستم و می‌خواهم بیایم وارد این مقوله شوم و فلانی آموزش و پرورشی است و می‌خواهد بیاید بخشدار شود. اصلا از این فضای بخشداری، فضای فرمانداری، فضای وزارت کشور هیچ اطلاعاتی ندارد، طرف می‌آید در این قضیه چیکار کند. به نظر من بهترین گزینه در این قضایا، کارکنان فرمانداری، بخشداری، حتی شهرداری‌ها و در وهله دوم به نظر من اعضاء شوراهای بخش است. من چون خودم چهار سال شورای بخش شیراز بودم، به‌عینه ارتباط تنگاتنگی داشتیم با بخشداری و کارمان طوری بود که با بخشداری بودیم، اعتقاد دارم شاید کسانی که در شورای بخش مرکزی هستند، آن‌ها هم باید یکسری فاکتورها داشته باشند؛ نه هر شورایی، نه هر فردی، فردش هم خیلی مهم است، می‌توانند به نظر من کسانی که در این مسند قرار بگیرند و در وهله بعد بیایند سراغ افراد دیگر. من الان این اسامی که دارم می‌بینم که در فضای مجازی پخش است که می‌خواهند بخشدار شوند، حالا فارغ از همه مسائل، مسائل جنسیتی هم نگاه نمی‌کنیم، هم می‌تواند آقا باشد و هم می‌تواند خانم باشد؛ بالاخره درصد جامعه ما ۵۰-۵۰ هستند و باید خانم هم داشته باشند. ولی اصلا سنخیت ندارند. طرف شاید یک روز هم نیامده در فرمانداری، ولی با فرماندار یا بخشدار یک ملاقات کوچک داشته‌اند. بنابراین این افراد بیایند، ‌آسیب می‌بینند. در یکی از دولت‌ها یک دوستی ما داشتیم، معلم فیزیک بود، دو سال سابقه داشت. آمد گذاشتند جای یک بخشداری که ۲۲ سال بخشدار بود. جالب است که پسر عمه آقای موسوی لاری بود ایشان، تنها لطفی که آقای موسوی لاری کرد، از بخشداری مرکزی داراب او را آورد و گذاشت بخشدار مرکزی شیراز. این آدم صفر کیلومتر را گذاشتند و بخشداری مرکزی شیراز هم خودش یک استانداری است. ۴۰۰ هزار تا جمعیت دارد و دست کمی از بوشهر و استان کهگیلویه و بویر احمد ندارد. این افراد را می‌گذارند، چه غوغایی شد، چه بلبشویی شد، چه مشکلاتی به وجود آمد، بالاخره خیلی مشکلات شد. این است که من اعتقادم این است که اگر اینطوری باشد، بهتر است.

کرامت اله صبوری:

آقای واحدی پور به نکته خیلی درستی اشاره کردند. یکی از آفات سیستم اداری ما متاسفانه این است که نه‌تنها در مجموعه وزارت کشور، در سایر وزارتخانه‌ها هم به همین شکل است که افرادی می‌آیند مسئولیت می‌گیرند که کوچک‌ترین آشنایی با آن سازمان را ندارند، یعنی سلسله مراتب طی نشده هیچ، حتی آشنایی هم ندارند. به نظرم وزارت کشور در بعد از انقلاب که بررسی می‌کنیم، بیش از همه سیستم‌ها به نوعی از این موضوع آسیب دیده‌اند. شاید مثلا وزارتخانه‌ای مثل نفت که یک مقدار خودش مقیدتر بوده به رعایت سلسله مراتب، به رعایت رتبه‌بندی که در مدیران فروش دارند، یک مقدار پایبند بوده، یک مقدار کمتر آسیب دیده، اما مجموعه وزارت کشور بیشترین آسیب را دیده است. با وجود افرادی که آشنایی با سیستم مجموعه وزارت کشور، کار اجرایی، کار عمرانی، کار سیاسی ندارند در سمت‌هایی مثل بخشداری، مثل معاونت‌های فرمانداری و حتی مثل فرمانداری، دو تا اتفاق می‌افتد. یکی این‌که جامعه به صورت کلی متضرر می‌شود و قطعا عملکرد این نیرو مثل نیرویی نیست که سال‌ها تجربه حضور در آن مجموعه را دارد، نهادهای بالادستی‌اش را می‌شناسد، بعضا نهادهای موازی خودش را می‌شناسد، تجربه کارکردن با مدیران سابق را دارد، نقاط ضعف و قوت مدیران قبلی را می‌شناسد. مدیر جدید از این آیتم‌ها برخوردار نیست و قطعا عملکرد ضعیفش آسیب به جامعه می‌زند. و یک نکته‌ای که شاید کمتر به آن پرداخته شده باشد، این است که انگیزه‌ای که بین نیروهای اداره یک مجموعه هست را ما عملا داریم از بین می‌بریم. ما که می‌گویم، من که فرضا تصمیم‌گیر هستم و می‌خواهم یک مدیر را یک جایی بگذارم. قطعا کارمندی که در یک مجموعه است، معاون است، ۲۰ سال هم سابقه کار دارد، خودش را محق می‌داند علی‌القاعده که هنوز جایگاهش این است که باید ارتقا پیدا کند. ما خودمان احتمالا اگر اداری باشیم، آن پوزیشین را قرار دهیم، احتمالا چندان برایمان خوشایند نیست که ببینیم کسی که تجربه کار سازمان من را ندارد، می‌آید و می‌خواهد مدیریت را برعهده بگیرد، در حالی که اطلاعاتش از حوزه کاری و توانایی‌اش یک چندم من نویی کارمند آن سیستم است. این آفتی است که به نظر من دامنگیر می‌شود.

طالب موذنی:

من هم تشکر می‌کنم از آقای حسنی‌پور که این جلسه را تشکیل دادند. بحث خیلی خوبی است. بحث تئوری و فکری و اساسی این قضیه خیلی خوب است که باز کردید. من فکر می‌کنم آن معیارهایی که برای یک بخشدار خوب باید در نظر بگیریم، همه‌اش نباید از سمت دولت ببینیم که چقدر در سیستم بوده، چقدر آشنا بوده؛ بالاخره هر کسی در هر سیستمی بخواهد درس بدهد، بخواهد یک کاری کند، ساختمان بسازد، یک حداقل‌هایی دارد که باید اول آموزش ببیند، این درست است، ولی به نظرم معیارهای اصلی برمی‌گردد به این‌که او تا چقدر می‌تواند برای منطقه‌اش کار کند و چقدر آدم آبرومندی است. به نظرم بیشتر آن خصوصیات فردی و اجتماعی آن فرد مهم است تا خصوصیت‌های سیستماتیک و اداری و این‌که چقدر سابقه کار دارد و… من واقعا در منطقه جم، چون قبل از این‌که بروم آمریکا، این موضوع را زیاد پیگیری می‌کردم و آن موقع که جم بخش بود، مقایسه می‌کردم با بخشداران مختلف، دیگر ما آدم باسابقه نداشتیم در منطقه جم که مثلا سِمت بخشدار را عهده‌دار باشد. خیلی موارد مصداقی می‌توانم مثال بزنم که آدم‌هایی بودند که از آموزش و پرورش می‌رفتند در بخشداری، ولی خیلی آدم‌های خوب و موفقی بودند در آن قسمت و کار می‌کردند در آن منطقه. الان در سیستم فعلی که فرمانداری داریم و حرف اول و آخر و کار بزرگ و اصلی را فرماندار انجام می‌دهد، نقش بخشدار یک کم کمتر است و توقعات هم از او کمتر است. من فکر می‌کنم با توجه به وضعیت جم که بیشتر خبر دارم، باید به این هم نگاه کنیم که عقبه اجتماعی مخصوصا خصوصیت‌های فردی شخص را هم در نظر بگیریم.

جمشید عسکری:

انتخاب بخشدار هرچند که پارامترهای خاص خودش را دارد، یعنی هر کسی می‌تواند دیدگاه‌هایش را بیان کند، ولی در کل نهاد تصمیم‌گیرنده، نهاد فرادستی ما است، یعنی نهادی است که مستقیما از رأی مردمی برخوردار نیست. نماینده عالی دولت است؛ درست است ما یک حق انتخاب رئیس جمهور را داریم، ولی دیگر سلسله مراتب خودش این اختیار را به فرماندار واگذار کردند که بتواند انتخاب کند، ولی اگر آرای عمومی یا اقبال عمومی یا نظرهای فعالان اجتماعی، مدنی و دلسوزان شهرستان یا کسانی که در آن شهر زندگی می‌کنند در نظر بگیرد، قطعا یک فرماندار می‌تواند انتخاب اصلح‌تری را انجام بدهد برای آن بخشدار و زمینه‌ای که بخشدار بالطبع حلقه اتصال همه روستاها به مجموعه فرمانداری است، یعنی قلب یک مجموعه وزارت کشوری در آن بخش محسوب می‌شود. فارغ از بحثی که فرمودید آقا و خانمش، این‌که یک بخشدار اصلح باید برنامه مدون داشته باشد. من می‌گویم چرا دو نفر، سه نفر، چهار نفر، پنج نفر کاندید شوند؛ ۱۰ نفر، ۱۵ نفر؛ پنج نفر از سمت فرمانداری انتخاب شود، پنج نفر از بحث فرزند، پیشکسوتان و فعالان اجتماعی و رسانه‌ای انتخاب شود. این‌ها را در بوته آزمایش بگذارند، آن کسی که سربلندتر آمد بیرون، ‌آن اصلح شود. به نوعی که امروز اگر ما یک تفریح ساده هم بخواهیم برویم، بدون برنامه‌ریزی نمی‌توانیم برویم. کسی که می‌خواهد بیاید سکان مدیریت بخش ریز و بخش جم را برعهده بگیرد، می‌شود دو تا بازوی فرماندار؛ فارغ از مدیریت‌های معاونت‌ها، قبلا این بود که بخشدار یکسری پارامترهایی بود که از این… ولی فکر کنم دو، سه سالی است در دولت آقای روحانی که محدودیت‌ها را برداشتند، ‌یکسری محدودیت‌هایی که دست فرماندارها باز باشد برای انتخاب بخشدارها، من‌جمله که حتما نباید از مجموعه وزارت کشوری باشد یا مثلا مجموعه‌ای باشد که در مجموعه باشد. می‌توانند بیرون انتخاب کنند برای بخشدار. یک کمی تشویق بود، خصوصا در بخش بانوان که بتوانند از نیروهای بیرون از اداری، حتی از دولتی استفاده کنند برای انتخاب بخشدار. ولی اگر باز نگاه کنید، می‌تواند یک دهیار قدرتمند، می‌تواند یک بخشدار خیلی خوب از آن به وجود بیاید که فردا ایشان یک فرماندار توانمند می‌شود. این‌که ما بیاییم و بخواهیم یک صفر کیلومتر با بگذاریم که امروز آزمون – خطا، آزمون – خطا، این سیستم آزمون – خطا سال‌های سال رفته بود و جوابی هم نگرفتیم. تا بخواهد بیاید و یک چیزی را تجربه کسب کند، دولت‌ها عوض می‌شود، سیاست‌ها عوض می‌شود. برای ما که اتوبوسی می‌آیند و اتوبوسی هم می‌روند، یعنی تا دهیار هم تاثیرگذار است روی انتخاب یک ریاست جمهوری بیاییم از اول این‌ها را بگذاریم بیرون، یعنی آن چیزی که واقعیت است. توانمندی، ایجاد رابطه؛ یک بخشدار کارش از فرماندار به مراتب سخت‌تر است، چون فرماندار معاونت‌های خاص خودش را دارد، ولی یک بخشدار می‌خواهد بین ۷۰ تا ۸۰ تا حداقل جم ۱۰۰ تا روستا دارد. می‌خواهد این‌ها را به هم وصل کند؛ وصل کند به فرمانداری، وصل کند به آن استانداری.

محمد احمد پور:

من بحث را می‌برم به عقب‌تر. این نشست‌ها، نشست‌های خوبی است، ‌یعنی مردم در سرنوشت خودشان تاثیر می‌گیرند. این کار بسیار عالی‌ای است که نظرسنجی می‌شود و نظرها و نقطه‌نظرها دیده می‌شود. من خروجی‌اش را می‌خواهم این را بگویم که اگر تصمیم گرفته می‌شود، ما دقیقه نودی یک کاری را انجام می‌دهیم، تصمیم‌گیری می‌کنیم و بعد تمام می‌شود و می‌رود. من پیشنهادم این است که این تصمیماتی که گرفته می‌شود، ماحصل همه این صحبت‌هایی که چه خصوصیاتی باید داشته باشد، چه توانمندی‌هایی داشته باشد، چه شاخصه‌هایی داشته باشد، بیاییم این شاخصه‌ها را برگردانیم به عقب‌تر، برگردیم به دوران مدرسه که آن‌جا شاکله همه این نیروهای توانمند است، دغدغه‌های خودمان را بگذاریم روی آن‌جا که افراد توانمندتری را تربیت کنیم که یک روزی خود افراد به صورت سیستماتیک بیایند و بروند در جایگاه خودشان قرار بگیرند و اگر هم قرار گرفتند، بتوانند با یک آموزش مقدماتی در آن شغل بتوانند… ما اگر بخواهیم بحثش را برگردانیم، می‌توانیم برگردانیم به شوراهای آموزشی. خوشبختانه این کلیدها از روی خانم‌ها خورد، یعنی این استارت‌ها از روی خانم‌ها شروع می‌شود. اگر یک آقایی می‌خواست انتخاب شود، خیلی این داستان‌ها نبود، ولی از این‌که خانم‌ها باعث شدند این همچنین جلساتی شکل بگیرد، باز جای تشکر و تقدیر است. این جلسات‌ها و نشست‌ها فقط منتج به این مرحله نشود. مقدمتا هم داریم می‌گوییم، ‌حالا برسیم به بحث‌های جنسیت یا شاخص‌های دیگر. من بحثم سر این است، یعنی برگردیم به عقب‌تر، یعنی دغدغه و نگرانی‌مان را بگذاریم به پایه‌های پایین‌تر که افراد توانمندتری داشته باشیم که بتوانیم در تصمیم‌گیری بهتر تصمیم بگیریم.

علیرضا اعتماد:

با نام و یاد خدا. ما داریم راجع به موضوعی صحبت می‌کنیم، راجع به انتصابیه است، مجموعه وزارت کشور، انتخابی نیست، شاید خروجی بحث ما چندان تاثیری در تصمیم تصمیم‌گیرندگان و پیشنهاددهندگان نداشته باشد. از این حیث که وزارت کشور یک مجموعه تقریبا بی‌ثباتی بوده از لحاظ مدیریتی و زمان مدیریتی معمولا جای بی‌ثباتی بوده نسبت به بقیه قسمت‌ها و حتی نسبت به شهرداری‌ها که از این بخواهیم بگذریم، چند تا شاخصه معمولا کانون برشمرده که یک بخشدار یک شاخصه‌هایی داشته باشد برای انتخاب‌شدن. به آن‌ها من به نظرم خوشنامی و خوش‌سلیقگی پیشنهاددهندگان و تصمیم‌گیرندگان اضافه کنیم، بیراهه نرفتیم. یعنی خوشنامی آن نفری که می‌خواهد انتخاب شود، وقتی می‌گوییم خوشنام باشد، به نوعی در دل خوشنامی بومی‌بودن ممکن است مطرح باشد. بومی‌بودن معنی‌اش این است که صرفا آن‌جا متولد شده باشد. بومی‌بودن که بافت آن سازمان و اداره که الان بحث ما بخشدار است، آشنا باشد و خودش را جزئی از آن خانه، جزئی از خانواده بخشداری وزارت کشور بداند. من می‌گویم می‌تواند، کما این‌که بعضا از آموزش و پرورش هم نیروهایی رفته و بخشداری و فرمانداری‌ها نسبتا موفق‌تر هم بودند، ولی گذشته از این فاکتورهایی که قانون برشمرده، خوشنامی و نام نیک آن طرف از یک طرف، از طرفی دیگر هم خوش‌سلیقگی پیشنهاددهنده که فرماندار است و به نوعی حکم بخشدار را هم که وزیر یا استاندار از طرف ایشان امضاء می‌کند، خوش‌سلیقگی ایشان هم در پیشبرد اهداف آرمان‌های دولت که دولت تدبیر و امید است، این حائز اهمیت است.

یوسف ناصری:

بحث تجربه و این چیزها را می‌کنند دوستان، درست است، ولی چه موقع باید جوانان تجربه کسب کنند، چه موقع باید خانم‌ها بیایند در این میدان؟ این است که باید جوانان بیایند، کنارشان افرادی که دارای تجربه هستند، قرار بگیرند تا این‌ها هم کار یاد بگیرند. این‌که نشد که ما بگوییم فلانی در سیستم نیست یا این‌که در وزارت کشور نیست. این را که می‌گویم، تجربه ثابت کرده است. آقایانی از بیرون آمده‌اند، در بخشداری خیلی موفق‌تر از آن افرادی بودند که سال‌ها بخشدار بودند. امروزه در خیلی از موارد اگر ما نگاه کنیم، نه فقط بحث بخشداری، در بحث شهرداری، در بحث خود فرمانداری، می‌بینید که خیلی موفق‌تر هستند آن کسانی که وارد شده‌اند. علم رفته جلو، ‌خیلی جلوتر از آن چیزی که ما فکرش را می‌کنیم و یک چیزی که من در دنیای مجازی دیدم که افرادی که معرفی شدند، حالا فارغ از جنسیت، خیلی جوان هستند، خیلی خوب هستند، خیلی خیلی عالی هستند. و این‌جا یک بحثی دارند در استانداری بوشهر که زیر ۴۰ سال باشد، باز هم کار بسیار عالی‌ای است، ‌کار بسیار خوبی است؛ امروز بخشدار تربیت شود، قطعا برای چهار سال آینده این‌ها فرماندار هستند و می‌توانند به مقاطع بالاتری برسند.

علیرضا اعتماد:

آقای ناصری می‌گویند تجربه، من می‌گویم برای تجربه‌کردن صرفا اول بیاید در شروع کارش بخواهد بخشدار شود، تجربه کسب کند نه، من می‌گویم اگر کسی می‌خواهد بخشدار شود، بیاید کارمند شود، رابطه‌ای را با سیستم دولتی پیدا کند، جایگاه بخشدار و فرماندار و شورای بخش و شورای شهر برایش روشن شود، بعد بیاید بخشدار شود. یکباره می‌آید بخشدار می‌شود، یک پست سیاسی – اجرایی است. می‌آید بخشدار می‌شود و بدون تجربه قبلی، فرق بین شورای شهر و شورای بخش و شورای شهرستان هنوز تمیز این قضیه تا بخواهد کاری کند، دولت عوض شده و احتمال تغییرش است، باز با آزمون و خطا دوباره برمی‌گردیم به عقب. ولی کسی که کارمند مجموعه وزارت کشور بوده، حداقل این سلسله مراتب و انتخابات را می‌داند چه شکلی است، این شوراها را و هیئت‌های اجرایی را می‌داند چه شکلی است، ولی کسی که از بیرون می‌آید، بعضا شاید نمونه‌هایی را ما پیدا کنیم که موفق بودند و موفقیتشان هم بستگی به این دارد که موفقیت را در مجموعه وزارت کشور چه بدانیم، موفقیت را در چه چیزی تعریف کنیم.

یوسف ناصری:

دوستمان فرمود اگر این نفراتی که می‌خواهند به‌عنوان گزینه معرفی شوند، به جای دو نفر باشد، بیایند ۱۰ نفر باشند، قطعا یک نیروی خیلی خوبی از آن‌ها درمی‌آید. ما الان نشستیم و یک همفکری و جمع‌بندی کنیم.

نسیم جم: سطوح مدیریتی را که من بررسی می‌کردم، به چهار قسمت مدیریت ارشد، میانی، پایه و مدیران عملیاتی بخش‌بندی می‌کنند که بخشداران در حوزه مدیران پایه قرار دارند. حالا مدیران پایه تعریفش این بود که وظیفه اجرای سیاست‌ها، خط‌مشی‌ها و برنامه‌های سازمانی در واحدهای ستادی بر عهده دارند. چیزی که آقای اعتماد به آن اشاره کرد، من سوال دومم دقیقا همین بود. با توجه به فضای حاکم متاثری که از انتخاب بخشداران جنوب استان در بین بانوان و نظر به این‌که بخشداران در آن سطح مدیریتی پایه قرار دارند، دیدگاه شما در خصوص این انتخاب چیست؟

زینب تجمع:

این برمی‌گردد که این افراد بر چه اساسی انتخاب شدند و ملاک انتخابی‌شان چی بوده است. ما خبرنگاران، ما افراد فعال اجتماعی خیلی کارها می‌توانیم انجام دهیم. این افرادی که شما می‌گویید شش، هفت ماه، شاید بشود گفت عقب‌تر انتخاب شده بودند و ما متوجه شدیم در بخش خود کنگان خیلی اعتراضات کردیم که الان شد امروز و اعلام شدند مجدد آمد. باید دید این‌ها چطوری انتخاب شدند و چه کسی این‌ها را انتخاب کردند و ملاک انتخابی چی بوده؛ چرا این اشخاص، چرا شخص‌های دیگر نه. موضوعی که دارد در کنگان ما را اذیت می‌کند، این است که چیزی به نام شایسته‌سالاری وجود ندارد. من به شما یک امتیاز می‌دهم، شما هم به من یک امتیاز می‌دهم و نفرات را جایگزین می‌کنید به‌عنوان یک شخص و به‌عنوان یک سِمت و من این را همه جا گفتم و همه جا هم می‌گویم و ابایی هم ندارم. موضوع دومی که دوستان دو بار اشاره کردند، این بود که سال ۸۵ بود که دایی بنده آن موقع در ارتش بود، به من گفت در ژاپن اشخاص بلندبالا که دیگر می‌خواهند تمام شوند، پنج سال آخر سالشان، می‌آیند نفرات ارشد زیر دستشان را بدون هیچگونه مزایا به آن‌ها آموزش می‌دهند که فردا روز اگر ایشان بازنشست شد یا به هر نحوی نبود، یک شخص مدیر و یک شخص آموزش‌دیده جای ایشان بنشیند و آن جایگاه و آن کشور متزلزل نشود. الان افراد در یک جای دون‌پایه هستند و هیچ آموزشی ندیدند، فقط فرض بر این‌که یک شخص خیلی جایگاه سیاسی پشت سرش است، انتخاب می‌شود و این می‌شود نابودی شهر من و نابودی منطقه ما. الان چرا شهر کنگان اینقدر دارد آسیب می‌بیند روستاهایش؟ چون دهیار هنوز یک آدم ناپخته‌ای است که فقط چهار تا کلاس بیشتر خوانده است. چرا الان ما بخشدار نداریم، مدت‌ها کنگان بخشدار نداشت. چرا شخصی به جای مثلا آقای خاک‌نژاد نبود؟ چون نمی‌خواستند مسئولان ما کسانی را وارد کادر کنند که در حزب خودشان نبوده؛ این یعنی نابودی مردم، یعنی ما هم به مردم اهمیت نمی‌دهیم و شخصی را می‌خواهیم وارد یک حیطه کنیم که برای ما منفعت دارد. موضوع این است؛ انتخاب افراد بر این اساس است، جنسیت نیست.

من اصلا آدم سیاسی‌ای نیستم، خبرنگار اجتماعی هستم، ولی خبرنگار خواه یا ناخواه وارد سیاست می‌شود و مجبور است که بشود. این‌ها همه‌اش یک سیاستی پشتش خوابیده و من چیزی که خیلی ناراحتم می‌کند، ‌این است که مردم در انتخاب هیچ جایگاهی ندارند، وگرنه اگر انتخاب جایگاهی داشت، در فرمانداری کنگان، شخص برای انتخاب چه معاون فرماندار و چه بخشدار زیاد است و قشنگ برای من تشریح کردند که این افرادی که در کنگان انتخاب شدند، به چه دلیل انتخاب شدند و این باعث شد که من واقعا ناراحت شوم و یک گروهی را تشکیل دادیم به اسم صدای مردم و دارد مسئولان را می‌کوبد حدود دو، سه هفته است.

نسیم جم: نظر به این‌که چهار گزینه شده قطعی شده برای سکانداری بخشداری دیر، کنگان، سیراب و جم از جامعه بانوان هم هستند، شما که گفتید شایسته‌سالاری نیست یا این‌که صرفا سهم‌بخشی افراد و یا احیانا نگاه حمایتی استاندار به جامعه بانوان، این‌ها را بیاوریم در سوال سوم که سوال سوم را مطرح کرده باشیم، روی سوال سوم صحبت کرده باشیم.

عباس کمالی:

با یک نقدی شروع کنیم. ایشان (زینب تجمع) می‌گوید مردم در انتخاب بخشدار جایگاهی ندارند. این‌که اصلا نه قانون اجازه می‌دهد که مردم در انتخاب بخشدار سهم داشته باشند و نه عرف است و نه تا به حال بوده که مردم بیایند، حتی غیرمستقیم. بعد از انتصاب بخشدار ما می‌توانیم در مورد عملکردش صحبت کنیم، نه قبل از آن. رئیس جمهور یک برنامه می‌دهد، قانون به من و شما اجازه داده که برنامه ایشان را مطالعه کنیم.

جمشید عسکری:

ما دبستان که بودیم، وقتی زنگ آخر که می‌خورد و می‌خواستیم بیاییم، معلم می‌رفت، پشت سرش ما می‌رفتیم. اگر معلم می‌ایستاد، دانش‌آموز از سر کار بلند نمی‌شد. مشکل اینجاست که ما همه با هم می‌خواهیم وارد گود شویم، نشستیم و بگوییم آیا بین بد و بدتر، بد باشد، بهتر از بدتر است. این است که ما چارچوب حزب را در منطقه جا نینداختیم. قرار نیست ما در مجموعه شهری چوب این را بخوریم که حتما باید یک خانم باشد، حتما باید زیر ۴۰ سال باشد. اگر مثلا یک نفر که تجربه بالایی دارد بگذاریم در مسند، زمینه را برای ۲۰ تا بخشدار همزمان می‌تواند فراهم کند، ‌نه این‌که خودش هم بسوزد، دیگران هم با او بسوزند. این عدم اطمینان به وجود بیاید؛ چیزی که انتخابات قبلی شورای شهر به آن رسیدیم. گفتند نه دوره قبل جوان‌ها بودند و ما اعتماد نمی‌کنیم دیگر به جوان‌ها.

نسیم جم: آقای کمالی، نظر به این‌که گزینه‌ها قطعی شدند برای سکانداری بخشداری چهارگانه بخش‌ها؛ به نظر شما انتخاب استاندار بر اساس شایسته‌سالاری بوده یا این‌که نه، صرفا سهم‌بخشی بوده برای افراد و یا احیانا نگاه حمایتی به بانوان؛ مشخصا به این سوال پاسخ دهید تا برویم سراغ دوستان دیگر.

عباس کمالی:

من فکر می‌کنم گزینه آخر بوده، بخش همین سهم‌بخشی بوده است. به‌طبع در این سهم‌بخشی ممکن است امروز شما هم اگر فرماندار بخش باشید، طبیعی است که اگر به شما بگویند بیا چهار تا بخشدار انتخاب کن برای شهرستان، اول می‌آیند آدم‌هایی که نزدیک به خودت است را بررسی می‌کنند. این یک چیز کاملا طبیعی است. دیدگاه من به بحث این‌که خود شعار دولت این است که برای خانم‌ها یک فرصت ایجاد شود، بیشتر این است که آن درصد را پر کنند، درصدی که قرار است خانم‌ها متصدی پست‌های مدیریتی شوند، بروند بالا. حالا ممکن است در این بین حق یکسری آقا و خانمی که شاید از این گزینه‌ها هم شایسته‌تر بوده، ضایع شود. من معتقدم باید حتما یکسری شاخص‌ها در یک فرد باشد، بالاخره آن چیزی که من می‌گویم، حالا شش سال تجربه شورایی دارم. با بخشدار کار کردم و با این ساختار ‌آشنا هستم و می‌دانم که بخشدار باید یکسری شاخص‌ها را داشته باشد، یعنی به‌عنوان گزینه بخشداری که کسی که می‌آید و می‌خواهد نامزد تصدی این پست شود، حداقل یکسری از این آیتم‌ها را داشته باشد. حالا این‌که این گزینه‌ها واقعا من غیر از یکی، بقیه را نمی‌شناسم و نمی‌توانم در مورد کسانی که نمی‌شناسم، اظهارنظر کنم و این‌که استاندار بر اساس آن چه ملاکی انتخاب کردند، قطعا باید استاندار باشد. شاید استاندار یکسری شاخص‌ها برای خودش دارد که این خانم‌ها در آن شاخص‌ها جا دارند، تا این‌که ما بیاییم استاندار را محکوم کنیم که لزوما این نیست. ولی من بیشتر بحثم این است که ما باید فرصت دهیم که این‌ها بیایند، بعد می‌توانیم اگر ضعیف بود، همه هم می‌گوییم فرماندار در انتخابش آزاد است، ولی در مقابل این آزادی باید پاسخگو باشد.

نسیم جم: دوستان در خصوص همان پایه بودن سطح مدیریتی بخشداران و سوال قبل هر کدام از دوستان صحبت دارند، برویم جلو.

کسی که هنوز فرق اطلاعات نیروی انتظامی، حفاظت اطلاعات و اطلاعات سپاه را نمی‌فهمد، مگر می‌شود رئیس شورای تامین باشد، مگر می‌شود مسئول تامین امنیت یک بخش باشد؟ امنیت جامعه باشد؟ قطعا به نظر من چنین چیزی شدنی نیست!

کرامت اله صبوری:

این سوالی که مطرح کردید، دیدگاه شخصی من هم این است که آقای استاندار با تصور این‌که می‌خواهد یک نگاه حمایتی نسبت به بانوان داشته باشد؛ آن هم نه از این باب که ایشان عقبه این تصمیمش مثلا یک تفکر یا یک ایدئولوژی یا یک نظریه‌ای است. یک خودی در مجموعه دولت نشان دهد که من این تعداد بخشدار مالی و بانوان داشتم. آماری، مثل همه کارهای سنبل‌کاری که ما در سیستم مدیریتی‌مان داریم، برای این‌که بگویند ما این تعداد بانوان را وارد عرصه کردیم. کسی بدش نمی‌آید از این‌که در جامعه ببیند خانم‌ها هم دارند رشد می‌کنند. به هر حال رشد خانم‌ها قطعا به نفع کل مجموعه جامعه است. منتها می‌گویند نگاه بیمار این‌جا آسیب می‌زند به جامعه که این نگاه فکر می‌کنم یک نگاه بیماری است. ایشان، آقای استاندار یا هر کسی که این تصمیم را گرفته، ممکن است قصد حمایتی داشته باشد، ولی قطعا حمایتی نخواهد بود در آینده، قطعا آسیب می‌بیند. چه موقع آسیب می‌بیند؟ زمانی که ما شایستگی را بگذاریم کنار و بگوییم فقط باید خانم باشد. این را بگذارید در کنار این جمله که بگوییم ما می‌خواهیم مثلا ۵۰ تا مدیر در استان انتخاب کنیم، فقط باید آقا باشند. قطعا آن حرف محکوم است، همانطور که این‌جا هم این حرف و این نظر محکوم است. ما می‌خواهیم مدیران و بخشدارانی داشته باشیم و فقط باید خانم باشد. مثل حرفی که آقای استاندار اوایل استانداری‌اش زد که مدیران مجموعه من باید از وزارت کشور انتخاب شوند. چی شد؟ شش ماه بعدش خودش مجبور شد زیر حرفش بزند، چون می‌داند در برخی از بخش‌ها اصلا نیرو ندارد، کادرسازی نشده، پرورش داده نشده، چون آن نگاهی که در مجموعه وزارت کشور است که با تغییر دولت، اولین جایی که معمولا دچار ریزش می‌شود، وزارت کشور است، یعنی خیلی کم پیش می‌آید که شما بتوانی مدیرانی پیدا کنی که این وسط زیگزاگی رفتند، در دو سه تا دولت توانستند ارتقا بگیرد. یعنی آن آدم را اتفاقا سیاسیون تقبیح می‌کنند، می‌گویند این چه جور آدمی است که هم در دوره قبلی سِمت داشته و هم الان داشته و همیشه ارتقا گرفته است. بخشدارانی که الان اسم‌هایشان مطرح شده، ما شناخت کافی نداریم که در مورد این‌ها بخواهیم حرف بزنیم و این حق را من به‌شخصه به خودم نمی‌دهم، ‌اما من آن عنوانی که گذاشتم که باید خانم‌ها باشند، قطعا یک نگاه کاملا ضدجنسیتی است، همانطور که خیلی جاها فرصت را از خانم‌ها گرفته‌اند برای پیشرفت، این‌جا هم قطعا اگر نه به آن اندازه آسیب بزند، کمتر هم نیست قطعا آسیبش. و بعد هم یک نکته‌ای که در صحبت‌ها مطرح شد، الان بخشدار، مثلا بخشدار سیراف می‌خواهد انتخاب شود. بخشدار سیراف یک فرماندار است در یک اِشِل کوچک‌تر. رئیس شورای آموزش و پرورش، رئیس شورای تامین است، ۳۰ تا مدیر دارد. مثلا می‌گویم یک کسی که هنوز فرق اطلاعات نیروی انتظامی و وزارت و اطلاعات و حفاظت اطلاعات و اطلاعات سپاه را نمی‌فهمد چیه، مگر می‌شود رئیس شورای تامین باشد، مگر می‌شود مسئول تامین امنیت یک بخش باشد؟ امنیت جامعه باشد؟ قطعا به نظر من چنین چیزی شدنی نیست. حالا ممکن است بله، یک کسی ۲۰ سال سابقه مدیریت مثلا در مجموعه آموزش و پرورش دارد، در جای دیگری دارد، این حداقل این‌ها را می‌شناسد و با شناخت می‌آید. الان ما با یک مسئله‌ای مواجهیم که می‌گوییم باید خانم باشد و بین خانم‌هایی هم که مطرح می‌شود، حتی نه سابقه مدیریت، سابقه کارمندی هم ندارند.

هر کجا به بانوان اعتماد شده، نتیجه بخش بوده است.

یوسف ناصری:

اگر بنده دفاع کردم، ‌اولا که خانم‌ها محترم، باز هم روی حرفم هستم که باید خانم‌ها باشند، چون جلسات ما خیلی مردانه است. جلسات شورای اداری که بنده شرکت می‌کنم، چه از استانش و چه از شهرستان خیلی مردانه است. من بحث گزینه دیر را دارم. ایشان عضو شورای شهر بردستان است. تقریبا یکسری مسائلی که شما می‌گویید، نه صددرصد، تقریبا می‌داند.

هر کجا به بانوان اعتماد شده، نتیجه بخش بوده است، ما در شورای دیر الان دو دوره است که خانم داریم. باور نمی‌کنید همه جاهایی که ما می‌رفتیم، می‌گفتند واقعا دوباره مردم دیر به خانم رأی می‌دهند؟ گفتم تعجب می‌کنم این دیدگاه را و الحمدلله دیدیم دوباره انتخاب شد.

جمشید عسکری:

فردا این خانم هیچ اختیاری نداشته و سمبلیک است. فردا کنار هر خانم ۱۵-۱۰ مشاور نشسته، این خانم خودش است، مثل شهردار آب‌بخش که کاری نداریم، فردا چی می‌خواهد از دست بدهد؟ این خانم باشد که اقتدار داشته باشد، یک خانمی که الفبای مدیریت سازمانی و آشنایی با چارت را نداشته باشد، بیاورند آن‌جا؛ مثلا یک خانمی که ۲۰ سال است معلم بوده، فردا بیاورند و بکنند مدیر آموزش و پرورش. این را بگذارید مدیر شود، معاونت پشتیبانی، هماهنگی، علمی، پژوهشی و پرورشی یک جایی بشود، بعد بیاید و بشود رئیس آموزش و پرورش. من می‌گویم رئیس کل ادارات جم همه بشوند خانم، ولی خانم توانمند باشد، چه اشکالی دارد؟ من می‌گویم دیدگاه این است که فردا یک کسی بیاید بخواهد ابرو را درست کند، بزند چشم را هم کور کند.

نسیم جم: آقای دکتر شما مشخصا شایسته‌سالاری، سهم‌بخشی و یا نگاه به بانوان نگاه استاندار بوده، شما این را قبول دارید؟

طالب موذنی:

بله، صددرصد نگاه دولت بوده، همانطور که آقای کمالی گفت، سیاست دولت این بوده که ۳۰ درصد مدیران از خانم‌ها باشند و این ۳۰ درصد باشد بشود. نشود، یعنی خلف وعده کردیم نسبت به خانم‌ها و باید بشود. حالا جدا از این بحث‌ها، خودم شخصا کارنامه کاری‌ام در منطقه نشان داده که همیشه نگاه برابری داشتند. ما در ۱۱ فروردین سال ۷۹ که اولین جلسه انجمن نواندیشان را برگزار کردیم، در واقع آن‌جا صحبت روی همین بود که یکی از مشکلات منطقه ما نگاه مردسالانه است در همه زمینه‌ها و آن‌جا یک ائتلافی تشکیل دادیم که گفتیم در آن ائتلاف حتما باید یکی از خانم‌ها باشد به‌عنوان رئیس آن شورا، بعد ما با یک خانم آمدیم جلو و بعد در شورای شهر هم یک لیست مجازی منتشر کردم باز از یک خانم و حمایت کردم و معتقدم این نگاه، نگاه درستی است که ما به خانم‌ها اهمیت دهیم، ‌ولی این‌که در این شرایط چهار تا فرماندار از یک حوزه کلا خانم انتخاب شود، به نظرم یک مقدار افراط‌گرایی است. همان صحبتی که مهندس موسوی ( نخست وزیر وقت کشور) گفت که ما همیشه از افراط و تفریط آسیب دیدیم که هم تفریطش بد است و هم افراطش خوب است، شاید از این نظر خیلی خوب نباشد. اما از این نظر که ما می‌توانیم با همین نگاه ویژه به خانم‌ها، گزینه‌های بهتری داشته باشیم، یعنی همانطور که ما آدم‌های شایسته‌ای در مردها داریم، آدم‌های شایسته‌ای در خانم‌ها هم داریم و من فکر می‌کنم در این جهت باید فکر کنیم و اگر می‌خواهیم آن نگاه دولت این‌جا دیده شود، باید بیاییم نگاه کنیم و ببینیم خانم‌ها که بیشترین شایستگی را دارند، باید بین آن‌ها انتخاب کنیم. من آنطور که آقای صبوری اشاره کرد، خیلی شناخت جامعی ندارم نسبت به گزینه‌هایی که برای این چهار حوزه انتخاب شدند. حالا فقط خانم آزاد را می‌شناسم و ترجیح می‌دهم نظری ندهم.

محمد احمد پور:

بحثی که مطرح شد، بحث شایسته‌سالاری و نگاه حمایتی به کنار، بعضی موقع‌ها نگاه کنید، در زمان‌های گذشته مثلا حضرت یوسف(ع) می‌گوید من شایستگی این پست را دارم، یعنی خودش می‌آید و اعلام آمادگی می‌کند. بعضی موقع‌ها ما خودمان هم باید نگاه کنیم و ببینیم آیا افرادی که آمدند، ‌در بحث‌های سیاسی از این‌که یک فرصت داده شد به خانم‌ها، جای تقدیر و تشکر است. بالاخره جامعه، جامعه مردسالار بوده و همیشه حمایت از مردها بوده؛ هر کدام از ما به نوبه خودمان دختر داریم، بالاخره در جامعه‌مان ما از آن نگاه آمدیم که از جامعه بانوان حمایت کنیم که این نگاه، نگاه مثبتی است. این‌که آمده و اول دیده شده؛ حالا یا حمایتی یا شایسته‌سالاری یا هر چیز دیگری اسمش را بگذاریم، بگذاریم کنار، حالا میدان هم به دست خانم‌ها، ‌حالا آمده‌اند و ابراز وجود کرده‌اند، نیمی از انتخابات بالاخره خانم‌ها هستند، این‌که بگوییم نه چون ما مردها قدرت داریم، حرفی برای گرفتن داریم…

نسیم جم: شما با نگاه حمایتی به بانوان، موافق استانداری هستید؟

محمد احمد پور:

من با نگاه حمایتی موافقم و بعضی موقع‌ها یک نفر می‌آید در یک جامعه و ابراز وجود می‌کند. ببخشید؛ یکی است که شایسته است، ولی در خانه نشسته، خودش را وقتی نمی‌آید نشان دهد، چگونه این را پیدا کنند؟ یکی است که می‌آید در انتخابات شرکت می‌کند، حمایت می‌کند، بالاخره در احزاب شرکت می‌کند، می‌آید وقت می‌گذارد و برای سرنوشت مملکتش ایجاد انگیزه دارد، به او باید فرق گذاشت.

بهمنیار واحدی پور:

در رابطه با قضیه خانم‌ها، ما مدام گفتیم ممکن است نتوانند، ممکن است نتوانند، ممکن است فلان شود، ممکن است در آینده ریزش کنند، همیشه آن طرف را دیدیم و هلشان دادیم در کانال. یک طرف هم فکر کنم بخشدار یا فرمانده خاش باشد. چقدر این خانم توانمند بود. یا بخشدار سروستان یک خانمی بود، تقریبا در دولت آقای احمدی‌نژاد بسیار خانم توانمندی بود، بعد آمد در شیراز، حتی در حد فرمانداری بود. ما یک مقدار هم داریم می‌ترسیم از این قضیه که اگر خانم‌ها اینطور شدند، از صحنه روزگار؛ ما به این‌ها به دید مثبت نگاه کنیم، حالا آن سهم‌خواهی و هر چیزی که استاندار داشته، ‌دیدگاه آن است و ما نمی‌توانیم به قول آقای کمالی جوابگو باشیم، ولی از آن طرف هم اعتقاد دارم که این را باید به فال بگیریم. در همین انتخابات گذشته شورای شهر جم را من مثال می‌زنم. هفت، هشت، ده تا خانم بودند که به نظر من اگر از بین این‌ها می‌خواستند انتخاب کنند، ‌شاید این گزینه‌هایی که الان باشند، آن‌ها نبودند. نه به خاطر آرای آن‌ها که طرف مثلا هزار تا رأی گرفته یا طرف ۵۰۰ تا رأی گرفته است. اصلا نوع برخورد، ‌نوع صحبت‌کردن؛ یعنی اینقدر توانمند است، با انرژی حرف می‌زند. یک خانمی می‌خواهد فردا انتخابات برگزار کند، مهمترین انتخاباتی که برگزار می‌کنند، بحث انتخابات شورای روستاهاست که معمولا با بخشدارها است. شورای روستایی که هر کدامشان هزار تا مشکلات دارند، در آینده آن چیزی که آقای عسگری می‌گوید، آن‌جا اتفاق می‌افتد، چون مدیریتی که در بحث انتخابات پیش می‌آید، احتمالا آن‌جا یک ضرباتی می‌خورد.

شیرین مهدی پور:

این چند سالی که مدیریت دست آقایان بود، همیشه توانسته‌اند؟ اصلا نباید نگاه جنسیتی داشته باشیم که اگر خانم باشد، نمی‌تواند، اگر آقا باشد، قطعا می‌تواند. یعنی در این چند سال تجربه نشان داد که آقایان نتوانستند و واقعا نتوانستند و این ملاک نمی‌شود که خانم‌ها می‌توانند. و اصلا نگاه جنسیتی باید به این موضوع نباشد، چون من در گروه‌های اجتماعی هستم و پیام‌ها را می‌خوانم. این‌که خانم باشد، ای وای نمی‌شود، مگر تا به حال آقا بوده، شده؟

علیرضا اعتماد:

کسی منکر این نیست که لازمه پویایی یک سیستم مدیریتی، تنوع سلایق و چیزهای مختلف است. یک طبقه‌بندی از مدیران عملیاتی دهیاران نام بردند، دولت هم برای این‌که نشان دهد که نگاه کارشناسی بر مدیریت کلانش یا سیاست‌های کلانش یک نگاه علمی حاکم است یا یک نگاه کارشناسی حاکم است، در دولت اولش آمد روی این انتصابات یک مقداری موضوع‌ها را بست، ‌سن و یکسری ملاک‌ها را در نظر گرفت. قبل از دولت فعلی که داخل آن هستیم، اواخر دوره قبل بود، وزیر این‌که بتوانند یا به‌عنوان یک کارنامه یا یک رزومه پیش رئیس جمهور گزارش داد که ما اینقدر مدیر خانم به مجموعه اضافه کردیم. این نگاه حمایتی خوب؛ ما می‌گوییم لازمه یا پویایی یک سیستم مدیریتی خانم‌ها بودند، تنوع سلایق، دیدگاه و… و ما می‌گوییم ورود خانم‌ها با این شکلی که الان استاندار یا فرمانداران پیشنهاد دادند، ‌به نوعی من سهم‌خواهی و سهم‌بخشی می‌دانم اول. نگاه حمایتی بله هست؛ نگاه حمایتی شخص استاندار بوشهر نیست، یک نگاه کلی است، وزارت کشور برنامه دارد که خانم‌ها را هم در برنامه مدیریتی کشور ورود دهد. این خوب است و همه می‌پذیرند. ولی چه خانم‌هایی؟ خانم‌هایی که به قولی تازه از خانه بیرون آمده و فرق بین حفاظت اطلاعات و نیروی انتظامی و… نمی‌داند، چطوری می‌تواند بیاید تصمیم‌گیری و تصمیم‌سازی کند؟ این می‌شود خودزنی خانم‌ها. نمی‌گویند در این ۴۰ ساله که مردها بودند و پست‌های مدیریتی را آقایان گرفتند، شق‌القمر کردند، نه. خیلی جاها خانم‌ها قوی‌تر هم هستند، ولی ما می‌گوییم این روندی که اتفاق افتاده برای انتخاب خانم‌ها، روند درستی نیست. نگاه حمایتی را کاملا ما می‌گوییم باشد. چه اشکال دارد، قشنگ‌تر است، اصلا یک سیستم پویاتر دارد.

محمد احمد پور:

به قولی ۴۰ سال آقایان بودند، مگر همچنین نگاهی را داشتیم نسبت به آقایان که ببینیم آیا توانمندی این را دارند که الان خانم‌ها می‌خواهند بیایند، بیاییم و بگوییم ایشان را یک‌شبه از خانه‌اش آوردیم و می‌خواهیم بگذاریم فلان جا. مگر ما آقایان مثلا تا به امروز که می‌خواستند بگذارند جایی، این دغدغه و نگرانی را داشتیم؟

کرامت اله صبوری: تا آخر دولت آقای خاتمی، کارمندی که ۱۰ سال کارمند بخشداری بود، وقتی می‌خواست بخشدار شود، سه ماه می‌رفت دوره آموزشی، ۱۰ سال طرف کارمند یک جا بوده؛ یک مثالی می‌گویند استاد اسدی فوتبال را از تیم ملی شروع کرد، الان ما خیلی‌هایمان نگاهمان به مدیریت اینطوری است. یک کسی که نمی‌شناسد، نه یک سیستم می‌شناسد، حتی نامه‌نگاری نمی‌شناسد، هیچ چیزی را نمی‌شناسد، می‌خواهیم به او مسئولیت دهیم. کسی منکر نیست. ای کاش ما الان در نگاه کاملا برابر بگوییم خانم‌ها باشند، آقایان هم باشند. اگر پنج تا گزینه قوی برای بخشداری مرکزی جم مثلا بین خانم‌ها بود، پنج تا هم آقایان باشند. ای کاش زمینه‌سازی می‌کردیم چنین چیزی را، ولی نمی‌شود در یک جامعه‌ای که خانم‌ها در محدودیت هستند، خانم‌ها هزار و یک فشار اجتماعی، حتی مذهبی، فرهنگی، روانی روی آن‌ها هست؛ مثلا ما الان در عرصه سیاست کلان، نه در ایران، در دنیا این نسبت هست. آیا خانم‌ها به اندازه آقایان هستند؟ نیستند. آنهایی که خیلی پیشگام‌تر از ما بودند، ۱۰۰ سال است شروع کرده‌اند، ۱۵۰ سال است. مگر می‌شود اکثریت جامعه‌ای که رانندگی بانوان را مورد تمسخر قرار می‌دهد، از دل آن جامعه، از دل آن قشر بانوان، شما بتوانی نیروی قوی بالا بیاوری؟ یک واقعیتی است؛ نمی‌آید.

شیرین مهدی پور:

خانم‌ها در مدیریت بوده‌اند و کارنامه درخشانی دارند و آقایانی که بودند، اصلا نتوانستند کارنامه درخشانی برای خودشان جور کنند. من شخصا شناخت کاملی در این افراد ندارم.

کرامت اله صبوری:

کاری ندارند، کی هست، چی هست، هر چیزی، شما فقط گزینه‌ای که به ما معرفی می‌کنید، خانم باشد.

عباس کمالی:

من می‌گویم ای کاش به جای این‌که ما بیاییم اینقدر بگوییم مدیر خانم داریم، در بحث ورودی دستگاه‌های اداری‌مان فرصت برای خانم‌ها ایجاد کنیم، یعنی بیاییم اگر قرار است فردا بخشداری جم، فرمانداری جم آزمون می‌گیرد؛ به جای این‌که ما بیاییم و بگوییم بخشدار مرکزی کنگان یا جم حتما باید خانم باشد، بگوییم در بحث استخدام باید پنج تا خانم در این بخشداری استخدام شوند. این مهم است، یعنی اگر قرار است خدمتی به خانم‌ها بشود، این است.

زینب تجمع:

موضوع بر این است که یک شخصی ورود پیدا کرد، مسئولی بود، تصمیم گرفت یک خانم را وارد کند. دید که نه، خوب است. یک نفر دیگر را وارد کرد. این پیش‌زمینه یا همان زیرسازی را آماده نکرد، بعد یکدفعه اعلام کرد که من اینقدر خانم وارد کردم. پس شما هم خانم وارد کن؛ ما خانم را تقویت نکردیم. خیلی از خانم‌ها هستند که واقعا الان خود من، من که مرد مسئولم، حصارش کردم که در خانه بمان، بیرون برای چی می‌خواهی بیایی؟ دوستان می‌گویند ماشین‌سواری. سالی که من از بوشهر برگشتم مدرسه نمونه بودم، سال دوم راهنمایی، من اولین کسی بودم که همراه خاله‌ام تصمیم گرفتیم، در بوشهر ما ورزش می‌کردیم؛ در کنگانی که یک خانم بدون همسر و بدون چادر خرید نمی‌کرد، من به‌شخصه با مانتو پیاده‌روی می‌کردم. چقدر تیکه‌ها به جان خریدم، چقدر حرف‌ها شنیدم. امروز مصوب شده که در کنگان و سیراف ما پارک بانوان داشته باشیم. دختران شهر من دارند دوچرخه‌سواری می‌کنند، من به‌شخصه که فعال اجتماعی هستم، می‌آیم خانم‌ها را که می‌بینم که به آن‌ها تیکه می‌اندازم، بلند به آن‌ها می‌گویم دمتان گرم. ما باید تفکر جامعه را عوض کنیم.

جمشید عسکری:

من می‌گویم الان نسبت به ارزیابی؛ خانم داریم دهیار است، یک روستایی بود که انتخابات ۹۴ آن‌جا بودیم. ایشان نسبت به ارزیابی کارش شاید از ۱۰۰، ۹۰ باشد، فرماندار ما ۲۰ باشد. می‌گویم می‌تواند، توانایی‌اش خیلی خوب است، نه این‌که بنشینیم و دست کنیم و اسم یک نفر را در بیاوریم. الان این خانم باشد، صرفا خانم باشد.

نسیم جم: اگر بخواهیم بحث را ببندیم و به نظرم خاتمه بحثمان هم باشد، با این سوال می‌بندیم. با توجه به شرایط موجود و چیزی که الان هست و دخالت‌های گاه و بی‌گاه در امورات بخشداری، مثل همان ۱۲ درصدی که حساب دهیاری ها بسته‌اند، با این انتخاب فکر نمی‌کنید سیطره بر بخشداری‌ها بیشتر شود با همین وضعیت موجود؟ اگر همین انتخابی که الان هست باشد، آیا شما فکر نمی‌کنید که چنگ‌اندازی ودخالت گاه و بیگاه بیشتر باشد در امورات بخشداری، با توجه به این‌که انتخابات پیش رو داریم؟

کرامت اله صبوری:

بخشدار شما فرقی نمی‌کند، قوی‌ترین بخشدار را هم بیاورید، مگر زمانی که این ۱۲ درصد را برداشتند، مگر بخشداری با ۲۰ سال سابقه کار نداشتند؟

نسیم جم: فکر نمی‌کنی بدتر شود؟

کرامت اله صبوری:

نه، استانداری بخواهد کاری کند، کاری ندارد بخشدارش کیه، یعنی بخشدار در حد و اندازه‌ای نیست که بخواهد جلوی دخالت‌ها را بگیرد.

علیرضا اعتماد:

ما یک مسئله‌ای این‌جا داریم. آمدند الان دوستان در حوزه جنوبی و می‌گویند ما از ۲۴ تا بخشدار که داشتیم، چند ماه گذشته و چند تا خانم گزینه‌های مختلف از بازار و اینور و اونور همینطور دنبالش بودند و رایزنی کردند، به نتیجه نرسیدند. پزشک خوب پزشکی است که اول درد بیمار را بشنود، بعد نسخه بپیچد. الان حکایت در استانداری بوشهر درد بیمار را نشنیده، نسخه‌پیچی کرده‌اند. بخش مرکزی کنگان با بخش مرکزی جم تفاوت از زمین تا آسمان است، از لحاظ گستره جغرافیایی‌‌اش. بخش مرکزی کنگان با تشکیل و تاسیس بخشداری سیراف، تعداد بخشداری‌هایش خیلی کمتر است. استاندار دارد روی این مانور می‌دهد که خانم مثلا فلانی که قبلا دولت قبلی آقای روحانی بخشدار مرکزی بوشهر بوده، الان معاون عمرانی فرماندار بوشهر است و چند جا هم کاندیدای فرمانداری و گزینه فرمانداری بوده؛ من می‌گویم اگر استاندار با این نگاه که در بوشهر می‌تواند بخشدار خانم موفق بوده، پس در جم هم می‌تواند موفق باشد یا در سیراف که اولین بار است می‌خواهد بخشدار داشته باشد یا کنگان یا دیر، این به اشتباه، اولین حرفم این است که همه می‌خواهند خانم بگذارند و اصرارشان بر این است که ۸ تا ۱۰ ماه است که می‌گویند خانم و لاغیر، نشان می‌دهد که بخش‌هایش را نشناخته یا بهتر است بگوییم شناخت کافی ندارد. سهم‌خواهی است، یعنی بر اساس شناخت از بخش‌ها این تصمیم را نگرفته‌اند. نگاه حمایتی خوب است، اما این نگاه حمایتی نیست، این ضربه‌زدن و خودزنی است.

نسیم جم: جمع‌بندی بفرمایید.

شیرین مهدی پور:

کاش این نگاه حمایتی از پایه باشد. همین که رانندگی خانم‌ها را مسخره نکنند؛ از این‌جا شروع شود و بیاید برسد به انتخاب بخشدار و اینگونه شعارمانند نرویم جلو. من هم آرزو کردم و شما هم آمین آن را بگویید. همه ما می‌دانیم که شعارگونه است و یک شعار می‌خواهیم بدهیم که ما می‌خواهیم حمایت کنیم از خانم‌ها.

انتخاب بخشداران از بین بانوان از لحاظ جنسیتی عادلانه نمی‌بینم، از لحاظ ماهیتی به مصلحت نمی‌دانم، از لحاظ سیاسی هم انتصاب خردمندانه‌ای نمی‌بینم

علیرضا اعتماد:

من می‌گویم از دید جنسیتی بخواهیم این قضیه را بررسی کنیم، پیشنهاد بخشدار خانم با توجه به شناختی که در مجموعه استانداری دارم و فرمانداری‌ها،کاری نداریم این پیشنهادها باشند یا چهار تا خانم دیگر؛ از لحاظ جنسیتی این را عادلانه نمی‌بینم، از لحاظ ماهیتی این را به مصلحت نمی‌دانم، از لحاظ سیاسی هم این را انتصاب خردمندانه‌ای نمی‌بینم و شناخت ناکافی استاندار و فرماندار…

بهمنیار واحدی پور:

من ضمن احترام به آقای اعتماد عزیز، به اعتقاد من فارغ از اسامی که نداریم، باید به استاندار هم احترام بگذاریم، به دیدگاه انتخابی‌اش؛ کاری به شخص نداریم. چون حداقل حداقل روی کاغذ آمده و آن سهم ۵۰ درصدی را یک آماری داده، روی این حساب به نظر من اگر ان‌شاءالله در فرصت‌های باقیمانده باز فرصتی ایجاد شد، نشان می‌دهد که هر جا که سکان دست خانم‌ها بوده، واقعا خوب کار کردند، حداقل پاکدست بودند، حداقل در یکسری از انحرافات نبودند، این‌ها جای خوبی دارد، ولی آن مصداق‌هایی که فرمودید، جای سوال دارد.

نسیم جم: در صورتی که همین گزینه‌ها باشند، با توجه به انتخابات پیش رو فکر نمی‌کنید ما با چالش مواجه شویم، با همین انتخاب موجود.

کرامت اله صبوری:

ما مثلا در جایی مثل کنگان معتقدم نه، با چالش مواجه نیستیم، اما با جایی مثل سیراف چرا، با چالش مواجه می‌شویم. من کاری ندارم هر کسی گزینه است، یک کاغذ می‌خواهند بدهند دستش که تو شدی بخشدار. کو بخشداری، کو کارمند، کو سابقه فعالیت؛ هیچی نیست، یعنی بخشداری روی کاغذ است و تازه می‌خواهد شروع کند. شهرستان جمی که صد و خرده‌ای روستا دارد، با بخش مرکزی کنگانی که فکر کنم روستای واقعی‌اش دو، سه تا بیشتر نمانده، خیلی متفاوت است. بخشدار مرکزی چون در کنار فرماندار است، ‌در زیر سایه معاونان و کارشناسان باتجربه فرمانداری است، باز چالش کمتری دارد، اما بخشداران غیرمرکزی چرا، فکر می‌کنم نه‌تنها در بحث انتخابات خلی سنگین است، در بقیه زمینه‌ها هم خیلی با چالش مواجه می‌شوند.

زینب تجمع:

من مخالف دوستان بودم که گفتند کنگان هم می‌تواند موفق باشد، هرچند که خانم کنگانی واقعا دارد تلاش می‌کند، ولی در جایگاهی مثل اداره استاندارد؛ من مخالف خانم کنگان نیستم، با ایشان هم نشست و برخاست چندانی نداشتم، ولی سلام و علیک در جامعه، ولی این را من می‌دانم، کسی که در اداره استاندارد هم هست، نمی‌تواند بخشدار باشد. در بدو فرمانداری افراد بسیار حاذقی هستند که می‌توانند الان این جایگاه را پر کنند. و چیزی که من با ناراحت می‌کند، نحوه انتخاب این افراد است.

با تقدیر از مدیر محترم کافه کتاب هزار دستان جناب آقای روحانی و همکار گرامی و عکاسمان جناب آقای دانشور

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.